اخبار خورشیدی

لایحه انرژی خورشیدی شماره 188؛ گامی بزرگ به‌سوی دموکراتیزه‌سازی انرژی پاک

لایحه انرژی خورشیدی شماره 188؛ گامی بزرگ به‌سوی دموکراتیزه‌سازی انرژی پاک

در هفته گذشته، مجلس قانون‌گذاری ایالت مونتانا لایحه انرژی خورشیدی موسوم به «لایحه ۱۸۸» را با هدف توسعه پروژه‌های خورشیدی اجتماعی (Community Solar) در سراسر ایالت به تصویب رساند. این لایحه انرژی خورشیدی چارچوبی شفاف برای ایجاد نیروگاه‌های خورشیدی اشتراکی و نحوه اتصال آن‌ها به شبکه شرکت‌های خدمات برق عمومی مونتانا ارائه می‌دهد.

پروژه‌های خورشیدی اشتراکی به افرادی که امکان نصب پنل خورشیدی در محل زندگی یا کسب‌وکار خود را ندارند این فرصت را می‌دهد تا با سرمایه‌گذاری در نیروگاه‌های اشتراکی، از مزایای تولید برق تجدیدپذیر بهره‌مند شوند. مطابق لایحه انرژی خورشیدی ۱۸۸، پروژه‌هایی با ظرفیت ۵۰ کیلووات تا ۵ مگاوات مجاز خواهند بود برق تولیدی خود را به مشترکان محلی عرضه کنند. مشترکان نیز متناسب با سهم خود، اعتبار مصرف ماهانه دریافت خواهند کرد.

این لایحه انرژی خورشیدی با حمایت دوحزبی در هر دو مجلس نمایندگان و سنا به تصویب رسید و در نهایت با ۴۶ رأی موافق در برابر ۴ رأی مخالف نهایی شد. با وجود حمایت بیش از دوازده گروه و سازمان، دو شرکت بزرگ برق یعنی NorthWestern Energy و Montana-Dakota Utilities مخالفت خود را اعلام کردند. آن‌ها معتقد بودند که پروژه‌های جدید باید همچنان تحت مقررات «تأسیسات کوچک واجد شرایط» و نظارت کمیسیون خدمات عمومی فعالیت کنند.

در مقابل، شرکت‌های فعال در حوزه انرژی‌های تجدیدپذیر این لایحه انرژی خورشیدی را گامی مهم در افزایش فرصت‌های شغلی، کاهش هزینه انرژی و توسعه دسترسی عمومی به انرژی پاک دانستند. مدیرعامل شرکت A-Team Roofing & Solar در بیلینگز اعلام کرد که اجرای این قانون می‌تواند منجر به دو برابر شدن نیروی انسانی بخش خورشیدی شرکت تا پایان سال شود. همچنین تأکید کرد که مونتانا با داشتن میزان تابش بالا، ظرفیت چشمگیری برای توسعه انرژی خورشیدی دارد. این لایحه همچنین مورد حمایت گروه‌هایی چون اتحادیه کشاورزان مونتانا، شورای منابع Northern Plains و جوامع بومی از جمله ملت بلک‌فیت، فورت بلکنپ و قبیله چیپوا-کری قرار گرفت.

تحلیل ما از لایحه انرژی خورشیدی

تصویب لایحه انرژی خورشیدی (SB 188) نشان‌دهنده روند رو‌به‌رشد ایالت‌های آمریکا در دموکراتیزه‌سازی دسترسی به انرژی‌های تجدیدپذیر است؛ روندی که به‌ویژه در مناطقی با سابقه وابستگی به سوخت‌های فسیلی اهمیت ویژه‌ای دارد. این قانون با فراهم کردن بستر قانونی برای توسعه پروژه‌های خورشیدی اشتراکی، قابلیت مشارکت عمومی—including ساکنان مناطق روستایی و کشاورزان—را در اقتصاد انرژی خورشیدی افزایش می‌دهد.

از منظر اقتصادی، لایحه انرژی خورشیدی ظرفیت بالایی برای اشتغال‌زایی، تثبیت قیمت برق و کاهش اتکا به منابع سنتی دارد. از منظر اجتماعی، این مدل مالکیت اشتراکی عدالت انرژی و حس مشارکت محلی را تقویت می‌کند.

مخالفت شرکت‌های بزرگ برق نیز قابل انتظار بود؛ زیرا رشد نیروگاه‌های کوچک خورشیدی می‌تواند انحصار تولید و مدل‌های درآمدی آن‌ها را تحت تأثیر قرار دهد. با این حال، اصلاحات انجام‌شده در لایحه انرژی خورشیدی و واگذاری بخشی از مسئولیت‌های اداری به مالکان پروژه‌ها، از انعطاف قانون‌گذاران برای مدیریت تعارض منافع حکایت دارد.

برای کشورهایی مانند ایران، تجربه مونتانا نشان می‌دهد که تدوین لایحه انرژی خورشیدی و قوانین حمایتی از مدل‌های مشارکتی می‌تواند فرصت‌های اقتصادی جدیدی ایجاد کرده و به توسعه انرژی تجدیدپذیر در مناطق روستایی کمک کند. همچنین بهره‌گیری از زمین‌های بلااستفاده در قالب نیروگاه‌های خورشیدی اشتراکی می‌تواند مانع مهاجرت روستاییان و موجب رونق اقتصادی محلی شود.

در مجموع، لایحه انرژی خورشیدی مونتانا یک الگوی قابل‌تعمیم برای کشورهایی است که به دنبال گذار به انرژی پاک و افزایش مشارکت مردمی در زنجیره تولید انرژی هستند.

دیدگاهتان را بنویسید